Daryafti - Gozaresh-e Jegar-kharash az Bagh-e Rezvan-e Rasht

Some graves have no names or markings at all. The cement layers are very thick and even taller than the neighboring gravestones. A number of the eternal memorials have very small stones, about A4 paper size, with only the names of the killed engraved on them. Some clearly show that before the cement hardened, people came and wrote their loved one's name with their finger. For one memorial, they only had time to write: Mohammad. The family name Pilevar was also unreadable. Anam Qoli Khorshidi and Khadijeh Mosafer had surnames but they weren't legible. I also saw these names: Fatemeh Pourrezaei. Mohammadreza Alemi. Ferdows Mohammadzadeh. Mohammadbaqer Vatandoust. Mahmoud Moqaddasi. Reza Nezampasand. Hossein Pouryousefi. Gholamreza Amini. Mohammad Hojjati.

برخی مزارها هیچ اسم و علامتی ندارن. لایه‌های سیمانی بسیار ضخیمه و حتی از سنگ‌ قبرهای مجاور هم بلندتره. تعدادی از جاویدنامان، سنگ بسیار کوچیکی، اندازه کاغذ A4 دارن که فقط اسم کشته‌شدگان حک شده. برخی هم مشخصه که قبل از سفت شدن سیمان، خودشون رو رسوندن و با انگشت، اسم عزیزشون رو نوشتن. برای یه جاویدنام فقط فرصت کردن بنویسن: محمد. نام خانوادگی پیله‌ور هم اسمش ناخوانا بود. انام قلی خورشیدی و خدیجه مسافر، پسوند داشتن اما خوانا نبود. این اسم‌ها رو هم دیدم: فاطمه پوررضايی. محمدرضا عالمی. فردوس محمدزاده. محمدباقر وطندوست. محمودمقدسی. رضا نظام‌پسند. حسین پوریوسفی. غلامرضا امینی. محمد حجتی. @Mehdi_Rostampour