دریافتی - گزارش جگرخراش از باغ رضوان رشت»

برخی مزارها هیچ اسم و علامتی ندارن. لایه‌های سیمانی بسیار ضخیمه و حتی از سنگ‌ قبرهای مجاور هم بلندتره. تعدادی از جاویدنامان، سنگ بسیار کوچیکی، اندازه کاغذ A4 دارن که فقط اسم کشته‌شدگان حک شده. برخی هم مشخصه که قبل از سفت شدن سیمان، خودشون رو رسوندن و با انگشت، اسم عزیزشون رو نوشتن. برای یه جاویدنام فقط فرصت کردن بنویسن: محمد. نام خانوادگی پیله‌ور هم اسمش ناخوانا بود. انام قلی خورشیدی و خدیجه مسافر، پسوند داشتن اما خوانا نبود. این اسم‌ها رو هم دیدم: فاطمه پوررضايی. محمدرضا عالمی. فردوس محمدزاده. محمدباقر وطندوست. محمودمقدسی. رضا نظام‌پسند. حسین پوریوسفی. غلامرضا امینی. محمد حجتی. @Mehdi_Rostampour